Astrid, de wind en de man met de hamer

Afgelopen weekend deed ik mee aan aan de EPE, de Egmond-Pier-Egmond. Dit is een strandrace van 36 km, van Egmond naar de pier bij IJmuiden en weer terug. Zoiezo al zwaar omdat je op het strand fietst, maar dit jaar stond er ook nog windkracht 7-9. Wat was het tof en wat voelde ik me goed en sterk!

Samen met twee vriendinnetjes van de triathlonvereniging deed ik mee aan de race. De start was waardeloos, met een paniek tochtje naar de fietsenmaker omdat ik een schroefje van m’n schoenplaatje verloren was, omdat we het goede startvak niet vonden en omdat het regende! Eenmaal van start was ik de twee dames al meteen kwijt en was ik doorweekt.

Gelukkig was ik snel warm en begon ik de lol wel in te zien van het vinden van een plekje waar ik uit de wind zat. Gedurende de race werd het allemaal alleen maar leuker, te beginnen bij de drinkpost aan de pier, waar ik een van m’n vriendinnetjes spotte.

Astrid Fietst door Water

Astrid Fietst DOOR Water

Yes, gezellig samen terug dus! Op driekwart van de route werden we de duinen in gestuurd voor wat verversingen en toen werd het nóg leuker: ik mocht een trap af stuiteren met de fiets, ik mocht naar de WC, ik kon eens goed oefenen met op het allerlaatste moment voor een hooibaal stoppen en afstappen (handige skill voor in een triathlon) én ik ben toen van de strandafgang door het mulle zand heen naar het stevige zand gefietst, puur omdat ik vond dat ik dat moest kunnen. Dat ik me zo goed voelde, bleek vooral in de kilometers daarna. De man met de hamer kwam namelijk langs en zorgde er voor dat de een naar de ander instortte. Maar HA, ik had goed gegeten en gedronken en mij kon ie niet krijgen. Gelukkig maar, want zo kon ik mooi mijn vriendinnetje die wel neergehamerd werd uit de wind zetten danwel houden om haar zo heel en relatief gespaard mogelijk bij de finish te krijgen.

Dan nog even over die wind. Die wind die had de dag van z’n leven namelijk, waarschijnlijk opgehitst door de man met de hamer die al die extra slachtoffers die er met de omstandigheden van zaterdag te halen vielen wel zag zitten. Op de heenweg hadden we de wind namelijk van opzij en licht van voren, maar op wonderbaarlijke wijze was deze op de terugweg zo gedraaid dat we hem nog steeds vooral van opzij, maar veel meer en krachtiger van voren hadden. De laatste kilometers werd een eindsprint ingezet en ging ie met de kilometer harder blazen. Dat is ook mooi terug te zien in onze snelheden, al leek het voor onszelf dat we steeds harder gingen omdat alle neergehamerde mensen voorbij gefietst werden. Wat dan wel een voordeel was aan die wind was dat we heerlijk ongegeneerd konden schreeuwen dat ie een rotzak was.

Toen het uiteindelijk zo ver was dat we het strand weer af mochten dachten we “Yes, we zijn weer in Egmond, terug op het asfalt, we hebben het overleefd”. Nou, die wind liet ons snel anders denken, want ook daar wist ie nog rottigheid uit te halen. Voor ons werd zonder pardon een dame omver geblazen en een andere fietser ging de hekken in. Wij bleven gelukkig overeind en na 2 uur en 33 minuten mochten we een welverdiende medaille omdoen. TWEE UUR EN DRIE-EN-DERTIG minuten!! Over slechts 36 kilometer!! Had ik al gezegd dat ze dit een epische E-P-E noemden, met omstandigheden die we waarschijnlijk nooit meer mee zullen maken?

20150110_172050

Welverdiende douche voor m’n trouwe Ghost

p.s. zondag bleek hoe een geluk we hadden dat de race door was gegaan. De lopers van de halve marathon hadden namelijk nog maar een paar meter strand over, nooit genoeg om alle fietsers langs te laten. Mazzelaars waren we dus! Mijn fiets overigens niet met al dat zout en zand, maar die mocht wel voor het eerst in z’n leven onder de douche.

p.p.s. een paar weken geleden heeft die man met de hamer mij wel te pakken gehad, en goed ook. Niet een heel fijne ervaring een maand voor je naar Kenia gaat. Gelukkig ging het zaterdag dus heel anders! Wat het grote verschil was? VOEDING! Dus… niet vergeten dat je, ook al is het zo koud of juist zo warm is dat je geen zin hebt, gewoon moet blijven eten en drinken. Zo niet, dan staat de man met de hamer je met smart op te wachten.

Advertenties

2 gedachtes over “Astrid, de wind en de man met de hamer

  1. Stoer hoor !
    Betekent dit dan ook dat je alsnog vriendschap hebt gesloten met de Ghost ?
    Waar zo`n brief al niet goed voor is.
    Liefs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s