Astrid Fietste voor Water

Gisteren zijn we, na een onvergetelijk avontuur in Kenia, met hitte, zadelpijn en heel veel hoogtemeters, met de bijbehorende overmacht, teleurstellingen, zand, zweet en tranen, maar natuurlijk ook de trots en prachtige prestaties, met heel veel lachen, met zebra’s, struisvogels, impala’s en giraffes, met de fantastische mannen van het meeverhuizende tentenkamp, met een ontzettende ontlading bij de finish bij het Boresha weeshuis in Maai Mahiu, met herinneringen aan een fantastisch mooi land en zijn inwoners, én een lange reis van +24 uur, weer veilig en wel aangekomen in Epe. Een warm onthaal kregen we, met dikke knuffels, bloemen, kaarten, tranen en de oude vertrouwde Hollandse kou.

Het is raar om na twee zulke intensieve weken deze fantastische groep te moeten missen, maar stiekem is het ook wel heel fijn om weer thuis te zijn. Na een lange douche voelde ik me voor het eerst weer echt schoon (ik kon nog steeds het Afrikaanse zand van me afboenen, maar dit keer werd de handdoek daarna niet meer rood), ik heb meer dan 12 uur geslapen, weer kunnen genieten van dropjes, yoghurt en echt brood én kan eindelijk al die lieve mensen die zo meegeleefd hebben vertellen over de belevenissen.

Zonder internet en later zonder telefoon werden updates plaatsen tijdens de reis helaas onmogelijk. Daarom zal ik vanaf zondag de reisverslagen hier alsnog plaatsen. Dan doen we gewoon alsof het twee weken geleden is en ik nog in Kenia ben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s